στο μονοπάτι των χεριών σου.
Οι γυμνές ώρες ,
γεμίζουν αναπάντητες ερωτήσεις ,
την ύπαρξη.
Στην θάλασσα, θητεύουν οι εποχές.
Κι εγώ που πόθησα,
την ανεκμετάλευτη μουσική σου,
μ'όλα τα ,ναι ,πάνω μου,
διψώ,
για την αιμάτινη στιγμή της φωτιάς σου .
Καλημέρα.
~στέλλα βρακά~
13-9-2013